Ergens in het jaar 2010 was ik vanwege een afspraak te vroeg in Maastricht aangeland. Tijd over voor een kopje koffie bij een collega en vriendin van mij. “Leuk! ”zei ze; “Maar wel even afstemmen met mijn bezoek” En zo leerde ik Anna – een kritische en bijzonder (eigen) aardige econome van tegen de 80 – kennen en zij mij.
Toen ze tijdens die eerste ontmoeting in Maastricht – als antwoord op een vraag – van mij hoorde wat ik voor de kost deed, spitste ze haar oren en zo is het gekomen: In de laatste 15 jaar van haar leven tot aan de door haar zo gewenste dood ben ik haar “steun en toeverlaat” geweest. (haar woorden). Ik ging aanvankelijk een maal per maand een dagje bij haar langs om haar met raad en daad in haar dementieproces te kunnen bijstaan.
Daarnaast deelden we met elkaar ons lief, leed en dagelijkse beslommeringen en ik vertelde haar over mijn “plank met ideeën” die ik aan de man probeerde te brengen. Een groot deel van de ideeën zijn bedoeld om de wereld beter achter te laten. Middels het idee zelf, of middels de revenuen. Ze genoot van de discussies, bijvoorbeeld over de haalbaarheid van een concept of een notie en we hadden grote schik met elkaar. Zo kwamen we samen tot de conclusie dat “de plank” een bijpassend onderkomen verdiende en dat is uiteindelijk “Anna’s Concepts and Notions” geworden.
Als eerbetoon aan een bijzondere vrouw en ook als eerbetoon aan de bijzondere relatie die wij samen onderhouden hebben.
copyright 2014